Shrilk is een nieuw bioafbreekbaar materiaal dat twee keer zo sterk is als nylon of PLA. Het is net zo sterk als een aluminium legering, maar weegt slechts de helft. Tegelijkertijd is het heel flexibel. Geïnspireerd door het bijzonder sterke doch buigzame uitwendig skelet – of cuticula – dat een kenmerk is van de geleedpotigen, zijn onderzoekers van het Wyss Instituut van Harvard University erin geslaagd een synthetische versie hiervan te maken. Insecten en schaaldieren hebben een buitenskelet dat samengesteld is uit een buigzame materiaal, chitine, en een eiwit, waardoor het ook stevigheid verkrijgt. Dit materiaal is zo licht dat insecten ermee kunnen vliegen, en zo flexibel dat ook gewrichten van insecten ervan gemaakt zijn. Opvallend zijn de vele variaties: het uitwendig skelet is zeer stijf, daar waar het de weke delen van het dier moet beschermen, en elastisch bij de gewrichten.
Het nagebootste Shrilk bestaat uit garnalen schalen (een afvalproduct) en een eiwit, afkomstig van zijde (Shrimp + Silk = Shrilk). De uitwendige skeletten van de geleedpotigen zijn al langer onderwerp van onderzoek. Bij eerder pogingen om deze na te maken is geprobeerd chitine met een eiwit to combineren. De resultaten waren echter steeds teleurstellend. Nu hebben deze onderzoekers ook de laminaire structuur van de insecten cuticula nagebootst - en dit blijkt te werken. Shrilk vertoont dezelfde eigenschappen als het natuurlijke materiaal: door het watergehalte te variëren tijdens de productieproces werd het zelfs mogelijk om variaties van zeer stijf tot elastisch te bereiken.
Shrilk is goedkoop te produceren, is goed te verwerken en is bioafbreekbaar. In de toekomst kan het kunststof gaan vervangen in toepassingen variërend van vuilniszakken tot hechtdraad.